W kogo wierzymy?
Czego nauczamy?

Kościół Ewangelicko-Augsburski
jest częścią świętego
Kościoła powszechnego,
założonego przez Jezusa Chrystusa
w dniu zesłania Ducha Świętego.

W myśl zasady ojców Kościoła:
Ecclesia semper reformanda
- Kościół musi się zawsze reformować.
 
Dzięki wiernej służbie sługi Bożego,
ks.  Marcina Lutra,

w XVI w. Kościół został zreformowany
zgodnie z nauką Słowa Bożego
i oczyszczony od średniowiecznych
błędów i nadużyć;
reforma objęła tylko część Kościoła.

Podstawą wiary
i jedynym źródłem nauki
jest Objawienie Boże,
przekazane w Piśmie Świętym
Starego i Nowego Testamentu.

Tradycja kościelna nie stanowi
źródła wiary.

 Zgodnie z nauką Pisma Świętego
nauczamy,
że człowiek jest usprawiedliwiony
i zbawiony darmo z łaski Bożej
przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

Wiara w Jezusa Chrystusa
daje zbawienie.
Bez wiary zaś
nie można podobać się Bogu.
Wiara jest zupełnym zaufaniem Bogu.
Dobre uczynki nie są zasługami,
lecz owocami żywej wiary.
Człowiek czyni dobrze dlatego,
że jest zbawiony,
a nie dlatego,
żeby być zbawionym
przez własne zasługi.

Słowo Boże i Sakramenty Święte
są kanałami łaski Bożej
i środkami zbawienia.
Przez Słowo i Sakrament
darowana jest nam łaska Boża.
Zgodnie z ustanowieniem Pana Jezusa
uznajemy dwa sakramenty:
Chrzest święty i Komunię Świętą.
Są one widzialnymi znakami,
pod którymi udzielana jest
niewidzialna łaska Boża.
Obydwa sakramenty udzielane są
podczas nabożeństwa.
W liturgii komunijnej
kładzie się nacisk
na słowa Ustanowienia.

Chrzcimy dzieci rodziców wierzących
oraz dorosłych,
którzy przez katechumenat
doszli do wiary
(o ile przedtem nie byli ochrzczeni).
Chrztu świętego dokonuje ksiądz
w kościele parafialnym
w imię Trójcy Świętej
przez polanie wodą.

Komunię święta udzielamy
wszystkim konfirmowanym
 (od 14-go roku życia)
pod obiema postaciami (chleba i wina)
zgodnie z ustanowieniem Pana Jezusa.

Wierzymy, że w sakramencie tym
Chrystus Pan jest prawdziwie,
realnie i cieleśnie obecny.

Praktykujemy spowiedź powszechną
przed ołtarzem
i spowiedź prywatną u księdza
dla tych, którzy potrzebują
szczególnej pociechy
i osobistej absolucji
oraz wyznawanie codzienne
swoich grzechów
w modlitwie przed Bogiem.

Głową Kościoła jest Chrystus Pan.
Kościół jest
zgromadzeniem wierzących,
którym Słowo Boże
jest czysto i wiernie nauczane,
a Sakramenty udzielane są
zgodnie z ustanowieniem
Jezusa Chrystusa.

Zgodnie z Nowym Testamentem
istnieje w Kościele
powszechne kapłaństwo wiernych,
dlatego każdy wierzący
powołany jest do jego sprawowania,
np. głosząc Ewangelię
w swoim środowisku.
Kościół Ewangelicki nie zna
kapłaństwa hierarchicznego
i uznaje jeden urząd duchowny
zwiastowania Słowa Bożego
i sprawowania Sakramentów.

Kościół jest społecznością świętych,
czyli prawdziwie wierzących.
Uznajemy świętych,
lecz nie kanonizowanych przez ludzi,
ale prawdziwie wierzących chrześcijan,
którzy żyli w przeszłości
i teraźniejszości.

Zgodnie z Pismem Świętym
nie modlimy się do Marii Panny
ani do świętych.
Nie uznajemy ich orędownictwa.
Jedynym orędownikiem u Ojca
jest Jezus Chrystus.
Cześć świętym oddajemy
jedynie przez naśladowanie
w życiu codziennym ich wiary,
pokory i zaufania Bogu.
Maria Panna jest takim
właśnie przykładem wiary.

Nabożeństwo nie jest ofiarą Bogu.
Zawiera dwa szczyty:
zwiastowanie Słowa Bożego (kazanie)
i Komunię świętą.
W Komunii świętej nie my
ofiarujemy Chrystusa
za grzechy żywych
i umarłych,
lecz Chrystus nam się ofiaruje
i mocą swej ofiary krzyżowej
oczyszcza nas od grzechów
i daje nam życie i zbawienie.

Od czasów Reformacji liturgia
odprawiana jest
w języku narodowym.

W Kościele Ewangelicko-Augsburskim rozróżnia się kilka typów nabożeństw: nabożeństwo główne
ze Spowiedzią i Wieczerzą Pańską,
nabożeństwo Słowa Bożego
(bez Komunii Świętej),
nabożeństwo okolicznościowe
z kazaniem i liturgią.

Zgodnie z nauką Chrystusa
uznajemy dwa stany po śmierci:
niebo (bliskość Boga)
i piekło (wieczne oddalenie od Niego).
Odrzucamy naukę o czyśćcu,
jak również z nią związaną
naukę o odpustach
za żywych i umarłych
jako niezgodną z księgami
kanonicznymi Pisma Świętego.

Kościół Ewangelicko-Augsburski administracyjnie dzieli się
na sześć diecezji,
na czele których stoją
biskupi diecezjalni.
Na czele diecezji cieszyńskiej stoi
- ks. bp Paweł Anweiler,
katowickiej - ks. bp Tadeusz Szurman,
mazurskiej - ks. bp Rudolf Bażanowski, pomorsko-wielkopolskiej
- ks. bp Michał Warczyński,
warszawskiej - , wrocławskiej - ks. bp Ryszard Bogusz.
Na czele kościoła stoi Biskup,
którym jest od 6 stycznia 2010 roku
ks. bp Jerzy Samiec.
Władzą ustawodawczą Kościoła jest Synod,
a administracyjną Konsystorz.

Chcesz o coś spytać?
Porozmawiać?
Napisz!
pytanie@luteranie-zary.pl

-